ΒΔΕΛΛΑ
Εμποροβιοτεχνικός Σύλλογος Ηγουμενίτσας PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Τετάρτη, 09 Φεβρουάριος 2011 21:04

τελευταία ενημέρωση 2011-02-04 19:38:46

Εμποροβιοτεχνικός Σύλλογος Ηγουμενίτσας

Το διοικητικό συμβούλιο του Εμπορικού Συλλόγου Ηγουμενίτσας θα συνεδριάσει, την Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου και ώρα 19:00, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Εργατικού Κέντρου Θεσπρωτίας, με θέμα:

1. Απόφαση της ΟΕΣΒΔΕΝ για απεργιακή κινητοποίηση στις 23 Φεβρουαρίου 2011

2. Απάντηση στο ερωτηματολόγιο της ΕΣΕΕ σχετικά με το πλαίσιο λειτουργίας καταστημάτων

3. Ενημέρωση για τις εξελίξεις στο θέμα της κυριακάτικης αργίας

4. Ενοίκια καταστημάτων

 

Η συνεδρίαση θα είναι ανοικτή για όποιους εμπόρους επιθυμούν να την παρακολουθήσουν και να παρέμβουν, όπως και για τα τοπικά ΜΜΕ.

 
Δήμος Ηγουμενίτσας και μετανάστες PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Τετάρτη, 09 Φεβρουάριος 2011 21:02

τελευταία ενημέρωση 2011-02-04 19:10:41

Δήμος Ηγουμενίτσας και μετανάστες

Οι Θέσεις της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ για το θέμα των μεταναστών και πολιτικών προσφύγων στο Δ.Σ στις 02/02/2011

 

• Για πολλά χρόνια ζουν στην πόλη μας σε άθλια καταλύματα ξεριζωμένοι πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, Σομαλία και αλλού, θύματα του... ιμπεριαλιστικού πολέμου και της κατοχής. Νέα παιδιά που αντιμετωπίζουν την πείνα, τις μολυσματικές ασθένειες, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τα δουλεμπορικά κυκλώματα.

• Αυτή την περίοδο έχουν μαζευτεί πάρα πολλοί, κυρίως έφηβοι, που έρχονται στην Ηγουμενίτσα με τα όνειρο να περάσουν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

• Είναι καθημερινό το φαινόμενο άνθρωποι να ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών της πόλης μας για λίγο φαγητό.

• Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών που «φεύγει» από την Ηγουμενίτσα ,πέφτει στα νύχια του δουλεμπορικού κυκλώματος για να έχει «ασφαλή» διαφυγή.

• Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις μεταναστών στην προσπάθεια τους για φυγή βρήκαν τραγικό θάνατο.

• Οι συνθήκες κράτησης, όσων συλλαμβάνονται, στον χώρο του παλιού λιμανιού είναι απάνθρωπες.

Περισσότερα...
 
Ενημέρωση του Δημ. Συμβουλίου Σουλίου για ΧΥΤΥ PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Τετάρτη, 09 Φεβρουάριος 2011 20:58

τελευταία ενημέρωση 2011-02-09 14:26:03

Ενημέρωση του Δημ. Συμβουλίου Σουλίου για ΧΥΤΥ

Ενημέρωση του Δημ. Συμβουλίου Σουλίου για ΧΥΤΥ- Εργοστάσιο Α.Σ.Α από τους Τ. Καλογιάννη- Θ. Πιτούλη

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σουλίου που έγινε την Τρίτη στην Παραμυθιά, και το οποίο είχε θέμα συζήτησης τον Περιφερειακό Σχεδιασμό χωροθέτησης του εργοστασίου επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων και του νέου Χ.Υ.Τ.Υ., παρέστησαν οι Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Θεσπρωτίας κ. Θωμάς Πιτούλης και Π.Ε. Ιωαννίνων (και αρμόδιας για θέματα Ανάπτυξης) κ. Τατιάνα Καλογιάννη – Σταύρου.

Η κ. Τ. Καλογιάννη – Σταύρου, ενημέρωσε το Σώμα και τους παριστάμενους κατοίκους για την απόφαση που έλαβε το Περιφερειακό Συμβούλιο, στα πλαίσια διαβούλευσης της Μελέτης που εκπονείται με εντολή της Γενικής Γραμματείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας. «Για τον καλύτερο συντονισμό μας, ζητήσαμε παράταση της προθεσμίας κατάθεσης των προτάσεων που είχε θέσει η Γ.Γ. και παράλληλα είχαμε ζητήσει τις προτάσεις όλων των Δήμων και των ενδιαφερόμενων φορέων. Απάντησαν δέκα από αυτούς, το ΤΕΕ, η Ένωση Βιομηχάνων ΒΙ.ΠΕ. Ιωαννίνων και ο Σύλλογος Φίλων Δωδώνης, οι προτάσεις των οποίων συνεκτιμήθηκαν και περιελήφθησαν στην τελική μας πρόταση», υπογράμμισε η κ. Καλογιάννη – Σταύρου, η οποία απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις,

Περισσότερα...
 
Φορτίσεις... Σαν σήμερα PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Τρίτη, 08 Φεβρουάριος 2011 21:06

 

2011-01-24 21:55:29

 

 

Φορτίσεις

 

Σαν σήμερα…

 

Στις 21 Ιανουαρίου 1830* υπογράφτηκε υπογράφηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, με το οποίο αναγνωριζόταν η πλήρης ανεξαρτησία της Ελλάδας και καθορίζονταν τα σύνορά της (η γραμμή Αχελώου-Σπερχειού, ενώ από τα νησιά επιδικάζονται η Εύβοια, οι Σποράδες και οι Κυκλάδες.).

 

Το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου όριζε: «H Ελλάς θέλει σχηματίσει έν Κράτος ανεξάρτητον, και θέλει χαίρει όλα τα δίκαια, πολιτικά, διοικητικά και εμπορικά, τα προσπεφυκότα εις εντελή ανεξαρτησίαν».

 

H πανηγυρική αυτή διακήρυξη της πολιτικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας συνιστούσε διπλωματική πράξη ιδρυτική του ελληνικού κράτους. H διεθνής αναγνώριση του ελληνικού κράτους σήμαινε έναρξη της υπάρξεώς του από την άποψη της διεθνούς κοινωνίας. H πρόοδος σχετικά με τους αντίστοιχους ορισμούς του Πρωτοκόλλου της 10-22 Μαρτίου 1829 ήταν μεγάλη και είχε σπουδαιότητα κρίσιμη. Αντίθετα οι ορισμοί του Πρωτοκόλλου για τα σύνορα του ελληνικού κράτους ήταν πολύ δυσμενέστεροι για την Ελλάδα:

 

H συνοριακή γραμμή του Πρωτοκόλλου της 3ης Φεβρουαρίου κρατούσε έξω από το έδαφος της Ελλάδας μεγάλο τμήμα της Στερεάς Ελλάδας. Ως αντάλλαγμα προς την Πύλη για την οδυνηρή θυσία της πλήρους ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους, έγινε περικοπή της νέας γραμμής στη Δυτική Ελλάδα και ολόκληρη η περιοχή πέρα από τον Αχελώο επανήλθε στην εξουσία του σουλτάνου. Οι διατάξεις του Πρωτοκόλλου επίσης αποσκοπούσαν στο να ικανοποιηθεί η επιθυμία των Άγγλων αποικιοκρατών για κατοχύρωση των Ιονίων νήσων από τον κίνδυνο, τον απότοκο της κυριαρχίας των Ελλήνων στη γειτονική Ακαρνανία. Mε τον τρόπο αυτό αποφευγόταν η γειτνίαση των δυτικών επαρχιών της Aιτωλοακαρνανίας με τη Λευκάδα, που, όπως και τα υπόλοιπα Eπτάνησα, βρισκόταν υπό αγγλική κυριαρχία.

 

Aπό την άλλη δίνονταν στο ελληνικό κράτος, πέραν των Kυκλάδων και της Πελοποννήσου, οι Σποράδες και η Eύβοια.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου, «η ελληνική Κυβέρνησις θέλει είναι μοναρχική και κληρονομική κατά τάξιν πρωτοτοκίας». Το ίδιο άρθρο παρείχε στις τρεις δυνάμεις το δικαίωμα της εκλογής του προσώπου του βασιλέα της Ελλάδας χωρίς καθόλου να έχει ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

 

«Ηγεμών Άρχων της Ελλάδος» ορίστηκε ο Λεοπόλδος του Σαξ-Κόμπουργκ (αργότερα έγινε βασιλιάς του Βελγίου), ο οποίος όμως παραιτήθηκε του θρόνου.

 

H εκπλήρωση του αρχικά διακηρυγμένου σκοπού της επεμβάσεως των τριών συμμάχων στον ελληνοτουρκικό αγώνα εξαίρεται και στο «Συμπέρασμα» του Πρωτοκόλλου όπου «αι τρεις Δυνάμεις συγχαίρουν αλλήλας» για το «κλείσιμο» του ελληνικού ζητήματος. Πράγματι, Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία έβλεπαν σε αυτό το Πρωτόκολλο την οριστική διευθέτηση ενός ενοχλητικού ζητήματος. Οι Έλληνες, αντίθετα, έβλεπαν σε αυτό την απαρχή του ελεύθερου πολιτικού βίου του έθνους. Το νέο κράτος, αν και περιείχε λιγότερο από το ένα τρίτο των Ελλήνων κατοίκων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την εποχή που ξέσπασε ο Αγώνας, ωστόσο αναγνωριζόταν επίσημα στη διεθνή κοινωνία.

 

Η ελληνική Επανάσταση είχε τελειώσει και άρχιζε να υφίσταται επίσημα στη διεθνή κοινότητα το ελληνικό κράτος… επειδή εκτός των άλλων από κάπου έπρεπε να εισπράξουν και τα δανεικά!!!

 

Από την επανάσταση του 1821, δηλαδή πριν την σύσταση του, το ελληνικό κράτος βρίσκεται χρεωμένο στις Μεγάλες Δυνάμεις. Το 1824 η Ελλάδα συνάπτει το πρώτο δάνειο αξίας 800.000 στερλινών από το φιλικά προσκείμενο αγγλικό βασίλειο. Στα ταμεία του πρώιμου κρατιδίου φτάνουν όμως μόνο 308.000 στερλίνες, τα υπόλοιπα ήταν τραπεζικά έξοδα και έξοδα κίνησης της αποστολής από την Αγγλία!

 

Ακολούθησε ακόμη ένα δάνειο της τάξης των 2.000.000 στερλινών, εκ των οποίων κατέληξαν στα ελληνικά ταμεία μόλις 190.000! Από τις 1.100.000 στερλίνες θα κρατηθούν διάφορα ποσά για τόκους, έξοδα, μεσιτικά και προηγούμενα δάνεια συνολικού ύψους 529.000 στερλινών.

 

Το 1827 ήλθε η πρώτη ουσιαστική πτώχευση λόγω αδυναμίας καταβολής των τοκοχρεολυσίων των δανείων του 1824 και 1825.

 

Δύο χρόνια αργότερα το κράτος εξέδωσε τα πρώτα ακάλυπτα ελληνικά χαρτονομίσματα, αφού το Λονδίνο και το Παρίσι πρώτα αρνήθηκαν να δανείσουν τον Καποδίστρια.

 

Στη συνέχεια βέβαια δάνεισαν τον Οθωνα με 60 εκατ. φράγκα, από τα οποία τα 33 εκατ. πήγαν αμέσως για την αποπληρωμή των «Δανείων της ανεξαρτησίας».

 

Τα υπόλοιπα χρήματα (12,5εκ.)δόθηκαν για την εξαγορά της Αττικής, της Εύβοιας και της Φθιώτιδας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ άλλο ένα μεγάλο ποσοστό του δανείου δικαιολογήθηκε ως έξοδα συντήρησης βαυαρικών στρατευμάτων στο ελληνικό κρατίδιο!

 

Αμέσως μετά … ξαναπτωχεύσαμε, ελήφθησαν τα πρώτα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα…(…και αποκτήσαμε Σύνταγμα)!

 

Αργότερα…ο Χαρίλαος Τρικούπης προσπαθεί να αναμορφώσει τον δημοσιονομικό και διοικητικό οργανισμό της χώρας οραματιζόμενος τη μεγάλη ανάπτυξη και την εκβιομηχάνιση. Με νέο δανεισμό φτιάχνει και το γνωστό σιδηροδρομικό δίκτυο που... απολαμβάνουμε έως σήμερα. Τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου δεν πρόλαβε.

 

Το 1885 ο Χ. Τρικούπης χάνει τις εκλογές από τον Δηλιγιάννη, ο οποίος δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα τεράστια δάνεια κι έτσι το 1892 ξανακερδίζει τις εκλογές ο Τρικούπης, που δεν κατάφερε με τη σειρά του να συνάψει νέο εξωτερικό δάνειο και παραιτείται.

 

Η κυβέρνηση Ράλλη - Σωτηρόπουλου που τον αντικαθιστά δεν καταφέρνει να βγει από την κρίση και ξαναπαραδίδει στον Τρικούπη. Ο εξωτερικός δανεισμός της Ελλάδας έχει φτάσει 585,4 εκατομμύρια φράγκα.

 

Στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, (σαν χτες!), ο πρωθυπουργός της χώρας Χαρίλαος Τρικούπης στην κατάμεστη μεγάλη αίθουσα του κοινοβουλίου (στη σημερινή Παλιά Βουλή) αναφώνησε την ιστορική φράση “Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν”.

 

Ο Τρικούπης υποχρεώθηκε ουσιαστικά σε χρεοκοπία λόγω του πολύ υψηλού δημοσίου χρέους, για την εξυπηρέτηση του οποίου επεβλήθη ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (Δ.Ο.Ε.) - έτσι έλεγαν τότε το Δ.Ν.Τ. Οικονομική «βοήθεια» με παραχώρηση του δικαιώματος να κάνουν κουμάντο οι ξένοι στην Ελλάδα... έλεγχος ο οποίος διατηρήθηκε μέχρι το 1978!!!

 

Επρόκειτο για ένα σχέδιο διάσωσης των πιστωτών και ουχί της χώρας, με νέο εγγυημένο δάνειο 151,3 εκατομμυρίων φράγκων, εξασφαλίζοντας πρώτα απ' όλα στους ομολογιούχους την τακτική είσπραξη των τοκοχρεολυσίων. Προέβλεπε τον έλεγχο των δημόσιων προσόδων και την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, την αποζημίωση με 99 εκατομμύρια φράγκα της Τουρκίας και την κάλυψη των 22,5 εκατ. φράγκων του ελλείμματος και των 31,4 εκατ. του κρατικού χρέους.

 

 

 

Και από τότε η ιστορία συνεχίζεται... και επαναλαμβάνεται… και ως γνωστόν όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται… πρόκειται περί φάρσας ή τραγωδίας!

 

Β.

 

* Ως ημερομηνία μεταγενέστερα αναφέρεται και η 3η Φεβρουαρίου 1830. Η διαφορά προκύπτει επειδή η Ελληνική Πολιτεία εφάρμοσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το έτος 1923. Η επομένη της 15-2-1923 ονομάσθηκε 1-3-1923.

 
Φορτίσεις... Ρατσισμός είναι... PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Τρίτη, 08 Φεβρουάριος 2011 21:06

 

2011-01-17 22:14:04

 

 

Ρατσισμός είναι…

 

«Τοσούτον δ' απολέλοιπεν η πόλις ημών περί τό φρονείν καί λέγειν τούς άλλους ανθρώπους, ώσθ' οι ταύτης μαθηταί τών άλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, καί τό τών Ελλήνων όνομα πεποίηκεν μηκέτι τού γένους, αλλά τής διανοίας δοκείν είναι, καί μάλλον Έλληνας καλείσθαι τούς τής παιδεύσεως τής ημετέρας ή τούς τής κοινής φύσεως μετέχοντας.", έγραφε ο Ισοκράτης.

 

Αν μέχρι τώρα πιστεύατε ότι η μικρή μας κοινωνία είναι ανεκτική απέναντι στο διαφορετικό και ελάχιστα ρατσιστική, ξανασκεφτείτε το.

 

Ρατσισμός είναι να θεωρούμε κάποια άλλη ομάδα ανθρώπων ως κατώτερη ή ακόμη και άξια περιφρόνησης, λόγω της φυλετικής ή εθνικής τους καταγωγής.

 

Ρατσισμός είναι οποιαδήποτε στάση, συμπεριφορά ή πεποίθηση που στρέφεται εναντίον κάποιας κοινωνικής ομάδας λόγω της εθνικότητας, της φυλής του φύλου, του χρώματος των μελών της, ή ακόμα και των σεξουαλικών επιλογών της. Παραδείγματα ρατσισμού είναι η βία, τα στερεοτυπικά ανέκδοτα και η μη παροχή εργασίας σε κάποιον λόγω της κοινωνικής του ομάδας. Πολλές ρατσιστικές συμπεριφορές, όπως τα ανέκδοτα, περνάνε απαρατήρητα και πολλές φορές δεν θεωρείται καν ότι περιέχουν ρατσιστικά στοιχεία.

 

Ρατσισμός σημαίνει καχυποψία, ακόμα και περιφρόνηση, απέναντι στα πρόσωπα που έχουν φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά διαφορετικά από τα δικά μας

 

Ρατσισμός είναι ένα φαινόμενο που χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν καθημερινά σε πολλά μέρη του κόσμου. Το χειρότερο όμως δεν είναι το να ακούς παιδιά ή ενήλικες να μιλάνε με μίσος για ανθρώπους που παράτησαν τη χώρα τους και ίσως και την οικογένεια τους για να πάνε σε μια χώρα με ελπίδες και όνειρα τα οποία καταστρέφονται από τον κόσμο που τους καταλογίζει ό,τι πάει στραβά στη χώρα αυτή.

 

Αν αυξηθεί η εγκληματικότητα θα κατηγορήσουμε τους μετανάστες. Αν σε μια πορεία κάποιοι με το πρόσωπο κρυμμένο σπάσουν μαγαζιά και βάλουν φωτιές, η κυβέρνηση και ο κόσμος θα κατηγορήσει τους μετανάστες.

 

Τα φαινόμενα ρατσισμού ευνοούν την αποξένωση των ανθρώπων και μ' αυτό τον τρόπο προκαλούνται φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, όπως το αίσθημα της ξενοφοβίας. Ο αποκλεισμός ατόμων ή κοινωνικών ομάδων από το κοινωνικό σύνολο στερεί τη συνεισφορά τους.

 

Αιτία του ρατσισμού είναι συνήθως ένα μίγμα υπεροψίας και φόβου. Από τη μια πλευρά αισθανόμαστε ότι η δική μας φυλή είναι ανώτερη - πιο καλλιεργημένη, πιο έξυπνη, πιο πολιτισμένη κτλ. - ενώ από την άλλη αισθανόμαστε ότι η άλλη φυλή με κάποιο τρόπο μας απειλεί: Είτε στρατιωτικά, είτε πολιτιστικά, είτε στο επίπεδο εξεύρεσης εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων με εχθρότητα και προκατάληψη.

 

Ο ρατσισμός ενέχει πάντοτε το στοιχείο της διαστρεβλωμένης «όρασης». Στους μεν εαυτούς μας, βλέπουμε μόνο καλά, μόνο αρετές, μόνο μεγαλείο. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποιο ελάττωμα, εύκολα το δικαιολογούμε. Στη δε αντίπαλη φυλή βλέπουμε μόνο πάθη, μόνο πονηριά, μόνο μικρότητα. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποια καλοσύνη, εύκολα την ανάγουμε στην υστεροβουλία.

 

Ο κάθε λαός βρίσκει τα δικά του προσχήματα όταν θέλει να στραφεί προς το ρατσισμό. Η ναζιστική Γερμανία είχε προφασιστεί τη γενετική καθαρότητα. Η Αγγλία της αποικιοκρατίας προφασίστηκε την πολιτιστική ανωτερότητα. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όταν έχουμε κρούσματα ρατσισμού, συνήθως αναζητούμε πρόσχημα στην εθνική μας καταγωγή, στην ελληνικότητά μας και στην ένδοξη ιστορία μας.

 

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την παιδεία που έλαβε και από τον πολιτισμό στον οποίο ανατράφηκε, έχει μέσα του την ίδια φλόγα της ανθρώπινης φύσης που έχουμε κι εμείς: Έχει την ικανότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να ζει σε κοινωνία, να σκέπτεται, να χαίρεται, να θαυμάζει. Ίσως σε κάποια εξωτερικά ιδιώματα ή σε κάποιες συνήθειες να διαφέρει από εμάς, αλλά αυτό θα έπρεπε να ξυπνούσε το ενδιαφέρον μας μάλλον - πώς να γνωριστούμε καλύτερα - παρά το φόβο, την κατάκριση, την περιφρόνηση.

 

Η καλύτερη ισορροπία όταν είμαστε αντιμέτωποι με ανθρώπους από άλλες φυλές, είναι να διατηρούμε μια υγιή στάση φιλοξενίας, όπου αποδεχόμαστε τον άλλο γι' αυτό που είναι, ενώ ταυτόχρονα σεβόμαστε και τον εαυτό μας γι' αυτό που είναι και γι' αυτό που έχει.

 

Ο πραγματικά μεγάλος άνθρωπος, ο πραγματικά μεγάλος λαός, είναι αυτός που ξέρει να μαθαίνει από τα προτερήματα των άλλων ενώ ταυτόχρονα διατηρεί αλώβητη τη δική του ταυτότητα.

 

Β.

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 71 72 73 74 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 72 από 74
copyright ©2010 vdella.com -- powered by web-way