Ένα ακίνητο με βαριά βιομηχανική ιστορία, δύο κύκλους επιχειρηματικών σχεδίων και διαδοχικές άγονες διαδικασίες αναζητά ακόμη αγοραστή. Στις 2 Οκτωβρίου, το Τμήμα Β΄ των εγκαταστάσεων των κλωστηρίων Φιλιατών βγήκε σε πλειστηριασμό με τιμή 802.100 ευρώ, χωρίς να προσελκύσει πλειοδότη.
Τρεις δεκαετίες και πλέον μετά το κλείσιμο των Κλωστηρίων Φιλιατών και δεκατρία χρόνια μετά την ανακοίνωση νέας επένδυσης στις εγκαταστάσεις, η προοπτική αξιοποίησης του μεγάλου βιομηχανικού ακινήτου παραμένει ανοιχτή. Η τελευταία προσπάθεια έγινε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026, με επισπεύδουσα τη doValue και τιμή πρώτης προσφοράς 802.100 ευρώ. Ο πλειστηριασμός κατέληξε άγονος και ματαιώθηκε ελλείψει πλειοδοτών, όπως και όλες οι προηγούμενες προσπάθειες των τελευταίων ετών.
Το ακίνητο βρίσκεται στη θέση «Τάκα» της Δημοτικής Κοινότητας Φιλιατών. Η διαδικασία αφορούσε συγκεκριμένα την οριζόντια ιδιοκτησία «Τμήμα Β΄» — υπόγειο και ισόγειο με χώρους παραγωγής και βοηθητικούς χώρους — συνολικής επιφάνειας 12.984,88 τετραγωνικών μέτρων. Το τμήμα βρίσκεται σε γήπεδο 76.638,42 τετραγωνικών μέτρων.
Το εργοστάσιο που έκλεισε το 1995
Το 1992, η οικογένεια Αργυρού εξαγόρασε από την ΕΤΒΑ την εταιρεία «Κλωστήρια Φιλιατών Α.Ε.», ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια της Πειραϊκής-Πατραϊκής. Στις 24 Αυγούστου 1995, αμέσως μετά την επιστροφή από τις θερινές άδειες, τα Κλωστήρια έκλεισαν, αφήνοντας χωρίς δουλειά περισσότερους από 300 εργαζομένους… και σηματοδοτώντας την αρχή για το μαρασμό των Φιλιατών!
Οι εργαζόμενοι χρειάστηκε να δώσουν μακρόχρονο δικαστικό αγώνα για να λάβουν τις αποζημιώσεις τους. Περισσότεροι από 300 απολυμένοι παρέμεναν απλήρωτοι έως την 1η Δεκεμβρίου 2005 και είχαν προχωρήσει σε κατάσχεση και πλειστηριασμό του εργοστασίου. Τελικά έλαβαν μειωμένες αποζημιώσεις…
Η υπόσχεση ενός επιχειρηματικού πάρκου
Το 2013 ανακοινώθηκε νέο επενδυτικό σχέδιο για τις εγκαταστάσεις, με ευρωπαϊκή… συγχρηματοδότηση. Από αυτό προέκυψε η FiliaCom, με προσανατολισμό στους τομείς της ενέργειας και του περιβάλλοντος. Στους σχεδιασμούς περιλαμβάνονταν μονάδα ανακύκλωσης πλαστικών φιαλών PET μέσω της Φίλια Περιβαλλοντικές Βιομηχανίες και δραστηριότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μέσω της FiliaSol.
Η φιλοδοξία ήταν το ακίνητο να μετατραπεί σε επιχειρηματικό πάρκο για περιβαλλοντικά και ενεργειακά έργα. Η επένδυση, όμως, δεν απέκτησε την αναμενόμενη συνέχεια. Λειτούργησε μόνο ως μονάδα ανακύκλωσης πλαστικών φιαλών PET και τελικά η εταιρεία οδηγήθηκε σε λύση και εκκαθάριση, ενώ το ακίνητο άρχισε να βγαίνει σε πλειστηριασμό.
Το 2015, ήρθε και η αναστολή λειτουργίας της μονάδας ανακύκλωσης… Και πάλι οι εργαζόμενοι είχαν μείνει απλήρωτοι για περισσότερους από οκτώ μήνες, υπήρχαν οφειλές προς προμηθευτές και συνεργεία, καθώς και χρέος 327.000 ευρώ προς τη ΔΕΗ. Υπήρχαν απλήρωτοι λογαριασμοί νερού προς τον Δήμο Φιλιατών, άνω των 25.000 ευρώ, οι οποίοι, είχαν βεβαιωθεί στην Εφορία.
Στον δημοσιοποιημένο κατάλογο μεγαλοοφειλετών της ΑΑΔΕ το 2023 εμφανίζονταν η Φίλια Περιβαλλοντικές Βιομηχανίες Α.Ε. με οφειλή 1.281.693,87 ευρώ προς το Δημόσιο και η FiliaCom Εμπορική και Συμβουλευτική Α.Ε. με οφειλή 285.633,68 ευρώ προς το Δημόσιο.
Η πορεία των τιμών και οι άγονες διαδικασίες
Οι προσπάθειες εκποίησης του ακινήτου ξεκίνησαν το 2023, με τιμή πρώτης προσφοράς 1.305.000 ευρώ. Ακολούθησαν τουλάχιστον τέσσερις άγονες διαδικασίες και η τιμή υποχώρησε στα 848.250 ευρώ, χωρίς να εμφανιστεί πλειοδότης.
Με βάση νεότερη έκθεση εκτίμησης του Μαΐου 2025, η τιμή επανήλθε στα 1.234.000 ευρώ. Με αυτή την τιμή έγιναν οι πλειστηριασμοί της 17ης Δεκεμβρίου 2025 και της 23ης Ιανουαρίου 2026, οι οποίοι ματαιώθηκαν λόγω έλλειψης πλειοδοτών. Στις 24 Ιουλίου 2026 η τιμή μειώθηκε στα 987.200 ευρώ, αλλά και εκείνη η προσπάθεια δεν προσέλκυσε ενδιαφέρον.
Για τον πλειστηριασμό της 2ας Οκτωβρίου, η τιμή κατέβηκε στα 802.100 ευρώ — μειωμένη κατά 35% σε σχέση με τα 1.234.000 ευρώ του προηγούμενου κύκλου. Ούτε αυτή τη φορά βρέθηκε αγοραστής.
Από την πολιτική επιστροφή… στις εξαγγελίες
Ο Στέλιος Αργυρός, συμφερόντων του οποίου ήταν η FiliaCom, είχε διατελέσει πρόεδρος του ΣΕΒ την περίοδο 1992–1994 και ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από το 1994 έως το 1999 – όταν έκλεινε τα Κλωστήρια Φιλιατών! Το 2013, επιστρέφοντας στους Φιλιάτες με τη νέα επένδυση, βρέθηκε ξανά στο βήμα των εγκαινίων, ενώ οι εργαζόμενοι των Κλωστηρίων είχαν προηγουμένως περάσει χρόνια διεκδικώντας τις αποζημιώσεις τους.
Και κάπου εκεί επιστρέφει ο παλιός τίτλος της Βδέλλας: «Το σκάει για Αλβανία». Η φράση παρέπεμπε σε σύνθημα που, είχε προβληθεί στα εγκαίνια και την παρουσίαση της επένδυσης. Σήμερα, η αντίστιξη είναι σκληρή: από τις εξαγγελίες για ένα επιχειρηματικό πάρκο περιβάλλοντος και ενέργειας, το ακίνητο έφτασε σε εκκαθάριση, καταγεγραμμένες εταιρικές οφειλές και επαναλαμβανόμενους άγονους πλειστηριασμούς. Η πολιτική πορεία του βασικού επιχειρηματία δεν αποτελεί από μόνη της εξήγηση για την κατάληξη – κάνει, όμως, πιο ηχηρό το ερώτημα για την απόσταση ανάμεσα στις δημόσιες υποσχέσεις και στο αποτέλεσμα που έμεινε στους Φιλιάτες.
Για την πόλη, το αποτέλεσμα είναι συγκεκριμένο: ένα ιστορικό βιομηχανικό συγκρότημα παραμένει εκτός παραγωγικής χρήσης, οι διαδοχικές μειώσεις της τιμής δεν έχουν βρει αγοραστή και η «επόμενη μέρα»… απλά δεν είναι ορατή…
