Αυτή την Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2026, συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τη μέρα που έφυγε από κοντά μας ο Αλέξης Αναστασίου. Δέκα χρόνια που μοιάζουν πολλά, αλλά και λίγα μαζί, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν «φεύγουν» πραγματικά ποτέ.
Ο Αλέξης ήταν από εκείνους που είχαν λόγο και παρουσία. Άνθρωπος της ενημέρωσης, της δουλειάς και της κοινωνίας, με έντονη δραστηριότητα και ξεκάθαρο αποτύπωμα σε ό,τι έκανε. Είτε μέσα από τις εφημερίδες που δημιούργησε, είτε από τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά μέσα που λειτούργησε, είτε από τη θέση ευθύνης του στο ΙΚΑ, είχε πάντα έναν κοινό παρονομαστή: το ενδιαφέρον για τον τόπο και τον άνθρωπο.
Δεν ήταν ποτέ ουδέτερος ως άνθρωπος, αλλά ήξερε να σέβεται. Δεν άφηνε κανέναν αδιάφορο – φίλους ή αντιπάλους. Και αυτό, ίσως, είναι το πιο ειλικρινές μέτρο της διαδρομής του. Να σε θυμούνται, να σε συζητούν, να αναγνωρίζουν ότι κάτι άφησες πίσω σου…
Η εφημερίδα που ίδρυσε και στήριξε με επιμονή συνεχίζει μέχρι σήμερα. Το ραδιόφωνο επίσης… Και μόνο αυτό λέει πολλά. Για το όραμά του, για τη δουλειά που έγινε, για τις βάσεις που μπήκαν σωστά και άντεξαν στον χρόνο.
Πέρα όμως από τους τίτλους και τις ιδιότητες, ο Αλέξης ήταν ένας άνθρωπος της καθημερινότητας. Με άποψη, με ευθύνη, με οικογένεια, με ανθρώπινες σχέσεις. Ένας άνθρωπος που έζησε έντονα μέσα στην κοινωνία της Θεσπρωτίας και γι’ αυτό παραμένει ζωντανός στη μνήμη της.
Από τη vdella.com, αυτή τη μέρα δεν γράφουμε για να θυμίσουμε απλώς μια ημερομηνία. Γράφουμε για να πούμε ότι δέκα χρόνια μετά, ο Αλέξης Αναστασίου δεν ξεχάστηκε.
Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που τον θυμούνται, που μιλούν για το έργο του και που εμπνέονται από τη διαδρομή του, θα συνεχίζει να είναι παρών!
