Η αναφορά του Κωστή Χατζηδάκη ότι η Θεσπρωτία μπορεί να εξελιχθεί σε «πρότυπο τουριστικής ανάπτυξης» αποτύπωσε τη στρατηγική που φαίνεται να προκρίνεται για την περιοχή: λιμάνι, μαρίνες, παραλιακό μέτωπο και τουριστικές επενδύσεις ως βασικοί πυλώνες της επόμενης ημέρας.
Ωστόσο, η συζήτηση στην Ηγουμενίτσα ανέδειξε και την απόσταση ανάμεσα στις αναπτυξιακές φιλοδοξίες και την πραγματικότητα που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η περιοχή. Η Θεσπρωτία συνεχίζει ακόμη να συζητά για δρόμους που δεν έχουν ολοκληρωθεί, για υποδομές που καθυστερούν επί χρόνια και για βασικές συνδέσεις που θεωρούνται αυτονόητες σε άλλες περιοχές της χώρας.
Ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του τουριστικού προσανατολισμού της περιοχής αναγνωρίζουν ότι χωρίς σύγχρονο οδικό δίκτυο, χωρίς λειτουργικές δημόσιες υποδομές και χωρίς σταθερή οικονομική δραστηριότητα πέρα από τη θερινή περίοδο, η τουριστική ανάπτυξη δύσκολα μπορεί να αποκτήσει μόνιμο και ουσιαστικό αποτύπωμα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έσπευσε να χαμηλώσει τους τόνους, λέγοντας ότι η Ηγουμενίτσα δεν πρόκειται να γίνει «Λωζάνη ή Γενεύη» από τη μια μέρα στην άλλη. Μια φράση που, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, έδειξε ότι ακόμη και η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πως η συζήτηση για «τουριστικό πρότυπο» περνά πρώτα μέσα από εκκρεμότητες δεκαετιών που εξακολουθούν να βαραίνουν τη Θεσπρωτία.
