Σημαίες, λαμπιόνια και κινητικότητα: Οι «πρωτότυπες» θεωρίες του δημάρχου Ηγουμενίτσας

Μια ενδιαφέρουσα συλλογή απόψεων για τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δημιουργείται σιγά σιγά από τις δημόσιες τοποθετήσεις του δημάρχου Ηγουμενίτσας, Παναγιώτη Νταή.

Το 2024, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Δήμος είχε μείνει εκτός του προγράμματος για τις Γαλάζιες Σημαίες λόγω εκπρόθεσμης αίτησης και εκκρεμών συνδρομών της προηγούμενης δημοτικής αρχής, ο δήμαρχος εξηγούσε ότι προσπάθησε να διορθώσει την κατάσταση, αλλά ήταν αργά. Η προθεσμία είχε λήξει πριν αναλάβει καθήκοντα.

Έναν χρόνο αργότερα, όμως, η συζήτηση είχε αλλάξει. Οι Γαλάζιες Σημαίες χαρακτηρίστηκαν από τον ίδιο ξεπερασμένος θεσμός, χωρίς ιδιαίτερη προστιθέμενη αξία για τον τουρισμό.

Από την προσπάθεια συμμετοχής στην αμφισβήτηση της χρησιμότητας του θεσμού, μέσα σε έναν χρόνο. Μια μεταβολή απόψεων που ασφαλώς θα είχε ενδιαφέρον να εξηγηθεί.

Στα τέλη του 2024, όταν στο Δημοτικό Συμβούλιο έγινε συζήτηση για τον περιορισμένο χριστουγεννιάτικο στολισμό της πόλης, ο δήμαρχος υποστήριξε ότι τα Χριστούγεννα δεν χρειάζονται υπερβολικούς στολισμούς και εντυπωσιακούς φωτισμούς, καθώς το ουσιαστικό τους περιεχόμενο είναι θρησκευτικό και πνευματικό και δεν πρέπει να υποτάσσεται σε ξενόφερτα εμπορικά πρότυπα.

Μια άποψη που ασφαλώς μπορεί να υποστηρίξει κανείς. Μόνο που την επόμενη χρονιά ο ίδιος φαίνεται πως την αναθεώρησε, φροντίζοντας να γεμίσει με χριστουγεννιάτικο στολισμό την Ηγουμενίτσα και τις δημοτικές κοινότητες. Προφανώς, ένα φωτισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία μπορεί τελικά να προσφέρει λίγη χαρά στους κατοίκους και στα παιδιά, χωρίς να αλλοιώνει το νόημα της Γέννησης.

Και φτάσαμε στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας του 2026. Για τη μη διοργάνωση δράσεων, ο δήμαρχος επικαλέστηκε  στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο την απουσία υπηρεσιακής ενημέρωσης και εισήγησης. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι η αστική κινητικότητα δεν είναι ζήτημα που απασχολεί τον Δήμο μόνο μία εβδομάδα τον χρόνο ούτε εξαντλείται σε επικοινωνία και δημόσιες σχέσεις.

Σωστό ως γενική αρχή. Άλλωστε, η κινητικότητα αφορά και τις υπόλοιπες 51 εβδομάδες. Το ερώτημα είναι ποιες δράσεις πραγματοποιούνται στη διάρκειά τους.

Έτσι, από τις Γαλάζιες Σημαίες μέχρι τα Χριστούγεννα και την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας, αναδεικνύεται ένα αξιοπρόσεκτο μοτίβο: η απουσία ή ο περιορισμός καθιερωμένων δράσεων συνοδεύεται από μια ευρύτερη συζήτηση για το νόημα και τη χρησιμότητά τους.

Οι συζητήσεις αυτές έχουν ασφαλώς την αξία τους. Η δημοτική διοίκηση, όμως, κρίνεται και από το πρακτικό τους αποτέλεσμα.

Γιατί στο τέλος οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται μόνο για το αν μια Γαλάζια Σημαία έχει τουριστική αξία, αν ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι υπερβολικά εμπορικό ή αν η κινητικότητα χρειάζεται ευρωπαϊκή εβδομάδα. Ενδιαφέρονται και για το τι γίνεται στις παραλίες, στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης τους.

Μπορεί, λοιπόν, οι σημαίες να μη χρειάζονται, τα χριστουγεννιάτικα φώτα να περισσεύουν και οι δράσεις κινητικότητας να θεωρούνται επικοινωνιακές. Αλλά αν αφαιρέσουμε όλα αυτά, καλό θα ήταν να μάθουμε τι ακριβώς προστίθεται στη θέση τους.

Γιατί, διαφορετικά, κινδυνεύει να καθιερωθεί στην Ηγουμενίτσα ένας πρωτότυπος τρόπος διοίκησης: να μη γίνεται κάτι και στη συνέχεια να «εφευρίσκονται» ενδιαφέροντα επιχειρήματα για να εξηγηθεί γιατί δεν χρειαζόταν να γίνει!

Related Posts